معاونی که ابتکار! ندارد…

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا حالا که دریاچه اورمیه با ندانم کاری های مفرط کویر شد حالا چرا؟! سفر معصومه ابتکار معاون رئیس جمهور در امور زنان به آذربایجان غربی با حاشیه های بی شماری همراه بود. پیشینه تهی و پر شائبه ی این پیشکسوت در امور مملکتداری! که هیچ کدام هم با […]

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
حالا که دریاچه اورمیه با ندانم کاری های مفرط کویر شد حالا چرا؟!
سفر معصومه ابتکار معاون رئیس جمهور در امور زنان به آذربایجان غربی با حاشیه های بی شماری همراه بود. پیشینه تهی و پر شائبه ی این پیشکسوت در امور مملکتداری! که هیچ کدام هم با عملکرد قابل قبول و یا کارآمدی همراه نبوده، مزید بر علت گشت.
در نشست با احزاب و سمن ها حول محور خانواده سوالات بیشماری از وی طرح شد که طبق معمول ترجیح دادند همان لبخند معنادار را به سوال کنندگان تحویل دهند و بجای هر پاسخ صریح و روشنی با سخنرانی کلیشه ای خارج از موضوع مباحث را فیصله دادند.
در این نشست سوالات بی جوابی برای بسیاری از فعالان اجتماعی مطرح شد. اولا:
«آسایشگاه مهر» که محل نگهداری قریب صد زن بیمار روانی بدسرپرست و بی سرپرست است چرا تبدیل به یکی از مقصدهای بازدید ایشان نگشت؟ بعنوان تنها مرکز در کل استان که به منزله شاهرگی حیاتی در رابطه با پیشگیری از آسیب های اجتماعی (با نگهداری زنان در محیط سالم و پیشگیری از عواقب آن، منجمله کارتن خوابی و تولد کودکان نامشروع و… )محسوب می گردد شایسته یک دیدار و دلجویی از کارمندان نبود؟ آیا اصلا کسی می داند کارمندان گمنام این مرکز با ایثار خود، از چه فجایع اجتماعی پیشگیری کرده و می کنند؟ نگهداری این زنان در آسایشگاه مهر جای تحسین بسیار دارد اما متاسفانه این مرکز چهار ماه است یارانه خویش را دریافت نکرده است.
سوال دوم:
در تاریخ یکم آبان نودوشش مدرسه «راه شهدا» اورمیه مورد حمله آشوبگران واقع شد و خسارات زیادی بر آن وارد گشت. 27 معلمه به همراه دو خدمه مرد به بدترین نحو ممکن مورد حملات روحی و روانی وحشیانه قرار گرفتند و چهار خودروی معلمان در محوطه مدرسه در آتش کین و نفرت به تلی از خاکستر تبدیل شد و این موضوع در بایکوت خبری رسانه های رسمی نگه داشته شد.
خانم ابتکار بعنوان معاونت زنان برای احقاق حقوق این زنان مظلوم چه قدمی برداشته است؟! آیا ایشان پیگیر چگونگی پرداخت خسارات به این زنان بوده است؟ بحمدالله کشور ما که آمریکا نیست هر روز شاهد وقوع جرم و جنایت در مدارس کشور باشیم؛ اما آیا بادمجان دور قاب چین ها وی را از موضوع به این مهمی آگاه نساختند؟ اصلا از وجود چنین زنانی و این حق سوزی آشکار مطلع است؟ هر چند ناگفته پیداست حتی اگر آگاه هم می شد تفاوت چندانی در اصل قضیه پدید نمی آمد؟
خانم ابتکار در دولت های مختلفی در حوزه های متفاوتی نقش آفرینی کرده اند که هیچ کدام غیر از رزومه سازی خروجی دیگری برای وی دربر نداشته است، فقط به لحاظ امتیاز بالا روندگی! از دیوار ساختمان سفارت تاکنون موقعیت ها محیرالعقولی را برایشان رقم زده است. اما بزرگترین سوال بی جوابی که همچنان در هاله ابهام است چگونه شد بانوی جوانی که چهل سال پیش در پی فتح سفارت کشوری جهانخوار بود اکنون چه حساب و کتابی ایشان را برآن داشته تنها نورچشمی خویش را به آن کشور جنایت خیز بفرستد؟
درد دل در مورد این پیشکسوت سفره انقلاب بیشمار و گوشی برای شنیدن نیست، لذا در این بزنگاه قحط النسایی! برایشان آرزوی توفیق داریم، هر چند می دانیم آرزویی به واقع محال است.
با احترام سنبله برنجی افشار